Mapa dni - osobliwy świat w szczególnym wydaniu

RANSOM RIGGS

MAPA DNI
Osobliwy dom pani PEREGRINE

MEDIA RODZINA

Panią Peregrine i osobliwe dzieciaki poznałam trzy tomy temu (filmu nie oglądałam) i powiem, że byłam nimi wszystkimi zachwycona, bo we wszystkich tych tomach zza walki z potworami i zza wszystkich niesamowitości wyraźnie wyłania się pragnienie akceptacji, zwyczajnie ludzkie trudności w dostosowaniu się, czy stygmatyzowanie inności. I nie musi ona być aż taka „inna”, czy widoczna jak u osobliwców, wystarczy żeby była. 

Na myśl przychodzą czasy, kiedy posiadanie w jakiś sposób „niezwykłego” dziecka stygmatyzowało samych rodziców (historia pani Peregrine), a takie dzieci najczęściej kończyły jako eksponaty w cyrkach i to jeżeli miały dużo szczęścia. 

Zimne nóżki nieboszczyka - bez kulinarnych podtekstów

 AGNIESZKA PRUSKA

ZIMNE NÓŻKI NIEBOSZCZYKA

OFICYNKA

W „Zimnych nóżkach nieboszczyka” Agnieszka Pruska wraz z dwoma nauczycielkami zabiera nas do spowitych zimową aurą Chojnic. Jest to novum, bo dotychczas dziewczyny Alicja i Julia, jej bohaterki jeździły (czytałam i „Zwłoki powinny być martwe”, o których pisałam TUTAJ i „Wakacje z trupami KLIK) jedynie na odrobinę „trupie czytaj makabryczne” wakacje, a nie szukały zimowych zwłok. Szukały, tak właśnie chciałam napisać. 

LARS SIMON

Lennart Malmkvist i osobliwy mops Buri Bolmena

INITIUM

Kiedy na początku poznajemy Lennarta Malmkvista, (zaraz po prologu), to przez chwilę (ale tylko przez chwilę) wydaje nam się, że opowieść będzie dotyczyć jakiegoś nie do końca rozwiniętego konsultanta z przerostem ego i kariery, który swoje kontakty z kobietami ogranicza do spraw łóżkowych i kończy je zaraz potem bojąc się utracić swoją męską niezależność, ale…

Świeżoznawca? Zawód na miarę naszych czasów i kieszeni!

Ostatnio w telewizorni zauważyłam całkiem nowy zawód, i to był (i jest) prawdziwie intelektualny zawód. Bo? Bo reklamiarze (chyba nikt inny) wymyślili kogoś, kto nazywany jest świeżoznawcą i jakoś nikomu nie wydaje się to dziwne. Czym się ten ktoś będzie zajmował? Oczywiście świeżością. Tylko jak to ma wyglądać? Będzie decydował czy coś jest świeże, a coś innego nie? Do tego znawców nie trzeba. 

Mnie uczono, że coś świeże jest albo nie jest, nie ma stanów pośrednich i jak pisał Michaił Bułhakow w Mistrzu i Małgorzacie „druga świeżość” nie istnieje. Tu jednak wygląda na to, że, skoro świeżoznawcy są potrzebni to tych świeżości musi być ich o wiele więcej. A może są różne rodzaje? Intensywność? 

Oto przykłady:. 

Martwe ciała...

MICHAŁ LAREK
WALDEMAR CISZAK

MARTWE CIAŁA

Wydawnictwo OFICYNKA

Nazywano go „zimnym chirurgiem” albo „nekrofilem z Poznania” i jego historia jest czymś co trudno sobie nawet wyobrazić. Gdzieś pod spodem, kiedy czyta się o Edmundzie Kolanowskim w głowie pojawia się pytanie jakim cudem, dlaczego, z jakich przyczyn ten zdawałoby się nijaki, spokojny, i niepozorny człowieczek dopuścił się takich czynów. A to historia i odrażająca i przerażająca. 

Sprawa pechowca

NADIA SZAGDAJ
SPRAWA PECHOWCA
Wydawnictwo DRAGON

Kryminał retro to gatunek trochę nie do końca określony. Wiemy tylko, że jego akcja powinna nie tylko dotyczyć, ale i toczyć się dawno temu. Jak dawno? Niektórzy uważają, że druga wojna światowa to moment graniczny inni, że raczej pierwsza. 

Drugim elementem, który często dotyczy tego gatunku jest to, że czytelnik oczekuje, owszem, kryminału, ale jednak eleganckiego, trochę jakby w żabotach i koronkach.

Sieci widma

LESZEK HERMAN

SIECI WIDMA

Wydawnictwo MUZA

Sieci widma w sensie dosłownym, to stare sieci zgubione przez rybaków, porwane podczas sztormu, porzucone, w morzach i oceanach powodujące niekiedy wielkie szkody. Oplatają morskie głębiny, pływają i są niebezpieczne, i niestety są  też całkowicie niewidoczne. 

I jest to też tytuł tej powieści, a ja sama odebrałam je nieco bardziej symbolicznie, jako niewidzialne, niewidoczne sieci losu, które oplatają ludzi bez ich wiedzy i często wbrew ich woli.